Keuzehulpen
Plantvinder
Welke plant past bij jouw situatie?
Probleemhulp
Diagnose en oplossing in drie stappen
Alle planten
Kamerplanten
Weinig licht Grote kamerplanten Makkelijk Huisdierveilig Hangplanten Bloeiend Luchtzuiverend Volle zon Alle categorieen →
Plantproblemen
Bruine randen Gele bladeren Blad krult Slappe bladeren Beestjes Wortelrot Alle problemen →
Plantverzorging
Stekken Water geven Snoeien Verpotten Bemesting Potgrond Alle gidsen →
✔ Veilig voor katten

Zijn rozen giftig voor katten?

Plantspecialist Niels
Door Niels, plantspecialist
Roze tuinrozen (Rosa) in volle bloei naast een rustige kat op een lichte vensterbank, veilig in huis
Direct antwoord

De roos (Rosa spp.) is niet giftig voor katten. De ASPCA Animal Poison Control bevestigt dat alle Rosa-soorten veilig zijn voor katten, honden en paarden. Knabbelt je kat aan een bloemblaadje of een blad, dan gebeurt er chemisch niets. Het enige echte risico zit in de doornen en in eventuele bestrijdingsmiddelen op gekochte rozen.

Je kreeg een boeket rozen, of er staan struiken in de tuin, en je kat snuffelt er al rond. Logisch dat je twijfelt: zo'n bloem ziet er onschuldig uit, maar veel snijbloemen blijken juist gevaarlijk. Bij de roos zit het anders.

Waarom is een Roos veilig voor katten?

Rosa spp. staat in de officiële plantenlijst van de Amerikaanse ASPCA als veilig voor katten, honden en paarden. De plant bevat geen calcium-oxalaatkristallen, geen cardiale glycosiden, geen saponinen en geen irriterende latex. Bloemblaadjes, bladeren, knoppen en rozenbottels zijn voor je kat dus chemisch onschuldig. De aandacht ligt bij rozen op twee andere risico's: de scherpe doornen (een mechanisch probleem, geen gif) en restanten van bestrijdingsmiddelen op rozen uit de bloemenwinkel of supermarkt. Wordt op die rozen vaak gespoten met insecticiden en fungiciden, dan zijn die middelen voor jouw kat wel een risico, niet de plant zelf.

Wat doe je als je kat ervan heeft gegeten?

Heeft je kat een bloemblad of een blad opgegeten? Dan hoef je verder niets te doen. Spoel even het bekje als ze ook in de doornen heeft gehapt en check de tong en het tandvlees op prikwondjes. Krijgt ze hierna last van veel kwijlen, een poot in de bek of weigert ze te eten, dan kan er een doorn vastzitten en bel je je dierenarts. Komen de rozen uit een bloemenwinkel of supermarkt en lijkt je kat suf of misselijk, dan kunnen pesticiden de oorzaak zijn. Bel dan altijd de dierenarts of de vergiftigingenlijn met de informatie van de verpakking als je die nog hebt.

Crisis-stappen
  1. Verwijder eventuele plantresten uit de bek.
  2. Spoel de bek met lauw water, niet forceren.
  3. Bel je dierenarts of de Dierenartsenpost.
  4. Bewaar een plantfragment voor identificatie.

Bij verdenking direct contact opnemen met je dierenarts.

Hoeveel is gevaarlijk?

Voor de plant zelf is er geen toxische drempel. Geen enkel deel van een onbespoten roos (bloem, blad, steel, knop, bottel) bevat stoffen die voor katten giftig zijn. Wel kan een kat die in één keer veel vezelig blad eet last krijgen van mechanische maagirritatie. Dat is hetzelfde principe als bij gras: je kat geeft eenmalig over en daarna is het over. De grootste praktijkrisico's zijn de doornen die de bek, tong of poten kunnen verwonden en de chemicaliën die op niet-biologische snijrozen kunnen zitten. Bij rozen uit eigen tuin zonder spuitmiddel is ook dat tweede risico van tafel.

Botanische context

Het geslacht Rosa hoort tot de rozenfamilie (Rosaceae), dezelfde familie als appel, peer, framboos en braam. Wereldwijd telt het geslacht ruim 100 soorten en duizenden cultivars, van compacte bodembedekkers tot klimrozen van vier meter hoog. In Nederlandse tuinen zie je vooral trosrozen, theehybriden, struik- en stamrozen. Als snijbloem komen meestal hybride theerozen op tafel. Wat alle Rosa-soorten verbindt: vijftallige bloembladstructuur, samengestelde bladeren met getande blaadjes en in de meeste gevallen stekels op de steel (botanisch geen doornen, maar in dagelijks Nederlands noemen we ze zo).

Vaak verward met

Kerstroos (Helleborus): wel levensgevaarlijk

De naam kerstroos suggereert familie van de roos, maar botanisch is het iets totaal anders. Helleborus hoort bij de ranonkelfamilie en bevat cardiale glycosiden, dezelfde groep stoffen die ook in vingerhoedskruid en oleander zit. Voor katten is een kerstroos levensgevaarlijk: hartritmestoornissen, hevig braken en in ernstige gevallen overlijden. Verwar dus nooit een kerstroos met een echte roos. Heb je een Helleborus in huis of in de tuin en je kat heeft eraan geknabbeld, bel direct de dierenarts.

De Hibiscus syriacus heet in de volksmond roos van Sharon, maar is geen Rosa. Het is een hibiscus en die staat bij de ASPCA als mild giftig voor katten. Verwachte klachten bij een hap: braken, diarree en verminderde eetlust. Niet levensgevaarlijk, wel onaangenaam voor je kat. Twijfel je of jouw struik een echte roos of een roos van Sharon is? De Hibiscus heeft grote, trompetvormige bloemen met één opvallende stamper in het midden. Een echte roos heeft veel laagjes bloembladen rondom een vol hart.

Wordt vaak vergeten, maar gemengde boeketten bevatten regelmatig zowel rozen als lelies. De roos is veilig, de lelie is voor katten levensgevaarlijk. Eén hap blad, één lik stuifmeel of een slok bloemwater uit de vaas kan acuut nierfalen veroorzaken. Krijg je een boeket met rozen, haal de lelies er meteen uit voor je het in een vaas zet, of geef ze weg. De rozen mag je rustig laten staan.

Een onbespoten roos en een kat: geen probleem. ASPCA bevestigt dat het hele Rosa-geslacht veilig is. Wel oppassen voor de doornen die de bek of een poot kunnen prikken, en voor pesticiden op snijrozen uit de supermarkt. En check elk boeket dat binnenkomt: zit er een lelie of kerstroos tussen, haal die er meteen uit. De rozen zelf mogen blijven staan. Voor wie zijn collectie wil uitbreiden zonder zorgen: bekijk de niet-giftige kamerplanten voor huisdieren.

Veelgestelde vragen

Mijn kat heeft een rozenblaadje opgegeten, moet ik me zorgen maken?

Nee. Rozen zijn volgens de ASPCA niet giftig voor katten. Bloembladen, bladeren en bottels zijn chemisch onschuldig. Krijgt je kat na een hap last van veel kwijlen of weigert ze te eten, check dan of er een doorn in de bek vastzit. Bij rozen uit een winkel kunnen restanten van bestrijdingsmiddelen klachten geven.

Zijn snijrozen uit de supermarkt of bloemist veilig voor mijn kat?

De plant zelf wel, maar op snijrozen wordt vaak gespoten met insecticiden en fungiciden. Die middelen zijn voor je kat niet veilig. Spoel snijrozen kort onder de kraan voor je ze in een vaas zet en zet de vaas op een plek waar je kat niet bij kan. Biologische snijrozen of rozen uit eigen tuin zonder bestrijdingsmiddel zijn risicovrij.

Zijn de doornen van een roos gevaarlijk voor mijn kat?

Niet giftig, wel scherp. Doornen kunnen prikwondjes geven in de bek, op de tong of in een poot. Meestal lost een kat dat zelf op door te likken en te kauwen. Blijft ze veel kwijlen, met een poot in de bek vegen of weigert ze te eten, dan kan er een doorn vastzitten en heb je een dierenarts nodig.

Is een kerstroos hetzelfde als een gewone roos?

Nee, en dat is belangrijk. Een kerstroos is een Helleborus, een ranonkel-achtige met cardiale glycosiden. Voor katten levensgevaarlijk. Een echte roos (Rosa) is veilig. Verwar de twee nooit op naam alleen. Helleborus heeft enkelvoudige, open bloemen met vijf bloembladen en geen doornen aan de steel.

En de roos van Sharon, is die ook veilig?

Nee. De roos van Sharon (Hibiscus syriacus) is geen echte roos maar een hibiscus. Die staat bij de ASPCA als mild giftig voor katten, met braken en diarree als verwachte klachten. Niet levensgevaarlijk, wel beter uit kauwbereik zetten.

Zijn rozenbottels veilig voor mijn kat?

Ja. De rode rozenbottels die in de herfst aan de struik komen, bevatten geen voor katten giftige stoffen. Wel zitten er kleine, harige zaadjes in die maagirritatie kunnen geven als je kat veel bottels eet. Bij honden zie je dat vaker dan bij katten.

Bronnen

Dit advies is gebaseerd op gegevens van veterinaire toxicologische instituten.
← Bekijk de complete lijst van planten en hun toxiciteit voor katten